Vrijdagochtend keerde een beroemde coureurvoor even terug in actie op het Circuit Park Zandvoort, waar hij sinds 1983 niet meer reed. John Watson, tegenwoordig A1-commentator voor de Ierse televisie, reed voorafgaand aan de officiële testsessies een aantal ronden op het 4,3 kilometer lange circuit in de duinen met de groene bolide van A1 Team Ireland. Na afloop van zijn tracktest sprak AUTOSPORT.NL met de inmiddels 60-jarige Ier over zijn ervaringen.

Tekst: René de Boer Fotografie: Boudewijn Pieters



“Het is heerlijk om weer terug te zijn op Zandvoort, want ik heb hier goede herinneringen aan”, zegt Watson. “In mijn actieve tijd ging iedereen altijd graag naar Zandvoort. Vanwege de goede sfeer, maar vooral ook vanwege het circuit waarop we allemaal met plezier reden.” Hoewel Watson benadrukt dat hij het jammer vindt dat het oude circuit er niet meer is, uit hij zich wel positief over het huidige tracé. “Het nieuwe gedeelte heeft een aantal stukken die voor een rijder behoorlijk lastig zijn. Je hebt diverse verschillende lijnen om uit te kiezen. Met name de laatste bocht voor het lange rechte stuk is een bocht waar de wegligging echt goed moet zijn om er voluit doorheen te kunnen gaan. Ik weet zeker dat we hier een mooi en spannend raceweekend gaan zien!”



Voor Watson, geboren op 6 mei 1946 (“Een bijzonder goede jaargang en een bijzonder goede datum”, meent Telegraaf-verslaggever Coo Dijkman die – u raadt het al – op dezelfde dag geboren werd), was zijn testrit van vanmorgen de eerste keer sinds 1985 dat hij weer eens in een formulewagen mocht plaatsnemen. “Voor de TV-verslagen rijd ik altijd een paar rondjes op het circuit om de baan te leren kennen en de kijkers een blik op het circuit te geven en zo ontstond het idee om dat een keer met een A1-auto te doen. Ik heb uiteraard geen ervaring met andere huidige formuleauto’s, maar het viel me op dat de combinatie van motor en versnellingsbak heel goed werkt. De auto heeft een vrij smalle “performance window”, de grenzen waarbinnen hij optimaal functioneert, en ik kan me voorstellen dat het, zeker voor coureurs met wat minder ervaring, lastig is om dat gebied precies te treffen.”

Watson is overtuigd van het concept van de A1 GP-serie. “Ik denk dat het een uitstekende mogelijkheid is voor coureurs om naam te maken in de internationale autosport. Zeker in het winterseizoen, waarin er verder afgezien van wat tests, toch niet zoveel gebeurt. Vroeger had je in Australië de Tasman-serie en in Zuid-Afrika de Springbok-serie, maar dat was in de jaren zestig en zeventig. Nu heb je dat soort klasses niet meer en gebeurt er in de winter weinig. A1 vult dat gat prima in. Bovendien biedt deze klasse mogelijkheden aan rijders uit landen die normaliter misschien niet zoveel kansen zouden krijgen in bijvoorbeeld GP2. Je krijgt zo nieuwe landen in de sport en dat is een goede zaak. Volgens mij is A1 een klasse die iedere jonge coureur op z’n minst serieus in overweging moet nemen.”

Gevraagd naar zijn beste herinnering aan Zandvoort zegt Watson: “Dat zijn er eigenlijk twee. De Grand Prix in 1976, waarin ik weliswaar geen goed resultaat behaalde, maar waarin ik wel een fantastisch gevecht had met James Hunt, een echt mooi Formule 1-duel. En de Grand Prix van 1983, waarin ik derde werd, als best geklasseerde rijder met een Ford Cosworth-motor temidden van de turbo’s.” Heeft hij ook nog mooie anekdotes? Watson: “Als ik die zou hebben, zou ik ze in ieder geval niet vertellen, want dan zouden ze niet geschikt zijn voor publicatie…”