Dragracing is de meest elementaire en tevens snelste tak van de autosport. De officiële definitie luidt: ‘Een acceleratie-wedstrijd vanuit een staande start tussen twee voertuigen over een recht stuk weg over een tevoren bepaalde afstand (meestal ¼ mijl, 402 meter) en degene die als eerste de finishlijn passeert is de winnaar.’



Om de strijd zo gelijkwaardig mogelijk te houden zijn de auto’s ingedeeld in diverse klassen met eigen bepalingen met betrekking tot gewicht, brandstof, uiterlijke vormen, motorinhoud etc. Deze klassen variëren van bijna standaard oplopend in vermogen, snelheid en kosten tot de meest extreme vorm van dragracen Top Fuel.

Index
Om de kosten binnen de perken te houden en te voorkomen dat de deelnemer met het snelste (lees duurste) materiaal altijd wint, zijn er in het dragracen index en bracket klassen in het leven geroepen. Index klassen (Super Street, Super Gas, Super Comp) rijden met een vaste index. In een bracket klasse (Sportsman ET, Pro ET, Super Pro ET) stelt iedere rijder individueel zijn eigen index vast. Rijdt een deelnemer onder de index dan is zijn tijd ongeldig (kwalificatie) of verliest zijn run (eliminaties). Het is de kunst om zo dicht mogelijk boven de indexgrens te rijden. Deze klassen vindt men vooral terug in de nationale kampioenschappen.



Hoogste klassen
De belangrijkste klassen waarvoor een officieel FIA Europees Kampioenschap wordt gehouden zijn, Top Fuel, Top Methanol Dragster, Top Methanol Funny Car, Pro Stock en Pro Modified. Het belangrijkste kampioenschap in Amerika is de NHRA Full Throttle Drag Racing Series. Hierin wordt gestreden in de klassen Top Fuel, Funny Car en Pro Stock.