In navolging van het artikel “het ontstaan van de kartsport” blikken we nu terug op hoe de sport zich in de afgelopen jaren zich heeft ontwikkeld.

Foto's: Archief

In de jaren 90 zien we een enorme opkomst van indoor/leisure kartbanen, waar gezien de milieu aspecten en onderhoudskosten gekozen wordt voor 4-takt motoren op benzine of gas. Ook op de outdoor circuits verschijnen karts met 4-takt motoren, waar in het begin hoofdzakelijk endurance wedstrijden mee gereden worden.

Rond de eeuwwisseling zien we bij de sprint wedstrijden gestandaardiseerde klassen ontstaan, waarbij de Rotax Max uiteindelijk de overhand krijgt door een sterke marketing en op dit moment het breedst verspreid is over de wereld. Daarmee zou de kartsport een Olympische status kunnen bereiken, als de sport voldoende breed over de wereld beoefend wordt!



Doordat de geluidsoverlast van de 100cc motoren te veel problemen ging geven, zijn er milieu maatregelen genomen zoals uitlaatdempers, luchtfilters etc. en zijn er verschillende nieuwe motoren ontwikkeld en geïntroduceerd. Na een oproep van het CIK in 2002 tot het ontwikkelen van 4-takt motoren (200cc World Formula) zijn er door Briggs and Stratton 2 motoren gehomologeerd met alleenrecht van 2004 t/m 2009. Echter waren deze motoren van onvoldoende kwaliteit waarna er klonen vanuit Nederland in de markt zijn gezet zodat de 4 takt klasse toch een vlucht heeft genomen in Nederland. Onder druk van de fabrikanten heeft de CIK-FIA besloten om vanaf 2007 over te stappen naar 125 cc watergekoelde 2-takt motoren met toerenbegrenzing. De basis is de KF4 motor voor de automaat klassen en de KZ motoren voor geschakelde karts. Door het slecht beschikbaar en onbetrouwbaar zijn van de eerste motoren, de hoge prijs en de ingewikkelde controle van de KF motoren is de introductie van die motoren slecht en zijn vele rijders overgestapt naar de Rotax Max of KZ klassen. Er is in Nederland tot op heden onvoldoende basis voor een nationaal kampioenschap in de KF klassen, ondanks dat Nederland op internationaal gebied erg goed scoort.

Afgelopen jaren zien we verschillende pogingen van fabrikanten om nieuwe klassen te introduceren die voldoen aan specifieke wensen. Voorbeelden hiervan zijn de introductie van de Vortex Rok, X30, Easykart, Junior schakel klasse, VT 250, Wankel etc. Hierdoor is er een enorme versnippering van klassen ontstaan, die vaak nauwelijks van elkaar verschillen.
Een tweede fenomeen van de afgelopen jaren is de enorme toename van het aantal nationale en internationale (kampioenschap)wedstrijden.



• Er zijn 3 kampioenschappen met samen 19 wedstrijden voor de Rotax Max klassen in de Benelux zone, plus 4 EK’s en een Grand Final
• Voor de CIK klassen zijn er 2 nationale kampioenschappen met samen 11 wedstrijden in de Benelux zone, 5 Duitse en 5 Franse nationale kampioenschapwedstrijden, 10 WSK en 11 CIK wedstrijden
• Voor de 4-takt zijn er 11 erkende wedstrijden in de Benelux zone en vele niet erkende wedstrijden

Door dit grote aantal wedstrijden op nationaal niveau is er bijna geen ruimte voor lokale wedstrijden zoals clubwedstrijden voor jeugd en recreanten. Rijders worden vanaf zeer jonge leeftijd al gedwongen om te kiezen tussen het rijden op nationaal NK of internationaal niveau. Van enige opbouw voor jonge rijders om vanaf lokaal niveau door te groeien naar nationaal niveau en van daaruit naar internationaal niveau is geen sprake. Veel langer dan 2 jaar rijdt men niet in een klasse. Hierdoor ontstaat er een verdere versnippering in het deelnemersveld.

Een internationaal fenomeen is de toename van lange circuits in Spanje. Deze banen zijn steeds meer auto racebanen, waarbij de aerodynamica en het afstellen van de motoren een grotere rol gaan spelen. Hierdoor gaat het beschikbaren budget een nog dominantere rol spelen.

Het eindresultaat is dat de wedstrijdvelden steeds verder verkleind worden en daardoor de kwaliteit van de competitie afneemt. Ook stijgt het aantal benodigde officials en dienovereenkomstig ook de kosten om de wedstrijden te organiseren.
Verder is er de Superkart (250 cc 2-takt), met een internationaal veld, waar 15 tot 17 Nederlanders in actief zijn op een internationaal veld van 60 rijders. Deze rijden op autocircuits, waar de baanhuur zeer hoog is, tijdens autosport en motor evenementen. Ook zij hebben te maken met teruglopende startvelden.

Het aantal indoorbanen is intussen gedaald van ca. 65 naar 40 en er is een nationaal indoor kampioenschap ontwikkeld door enkele baaneigenaren. Ook zijn er wedstrijden op ijsbanen en andere recreatieve evenementen. Wat duidelijk is, is dat het gat tussen het indoor karten en outdoor karten enorm groot is. Van doorgroei van Indoor naar outdoor 4-takt is enige sprake, maar doorgroei naar de 2-takt is minimaal. Indoor baaneigenaren hebben in de basis er geen belang bij om rijders op te leiden voor het outdoor karten. Zij zouden het outdoor karten als bedreiging voor hun eigen omzet kunnen zien. Daarop zijn enkele uitzonderingen, zoals Pulsarkarting, Roosendaal en DeFabrique die het outdoor karten stimuleren.
Tussen de Universiteiten en Hogescholen is er een competitie opgezet voor milieuvriendelijke karts. Deze wedstrijden zijn van beperkte schaal, daar de karts niet breed beschikbaar zijn voor de particulieren markt en nog zeer kostbaar. E.e.a. is in de ontwikkelfase, maar op langere termijn zal deze ontwikkeling zich gaan doorzetten.



Samenvatting
Het aantal rijders is de afgelopen jaren niet fundamenteel veranderd en stijgt en daalt met het economische klimaat. Op dit moment is er een daling waar te nemen. Het aantal klassen is het laatste decennium explosief gestegen van ca. 10 naar 35 klassen (2- en 4-takt tezamen). Het aantal wedstrijden op lokaal/club niveau is gedaald van ca. 50 naar 10. Het aantal nationale kampioenschap wedstrijden is gegaan van ca. 10 naar 40 in de Benelux zone. Internationaal is het aantal wedstrijden van 5 naar 25 wedstrijden gestegen. Door het wegvallen van Uitgeest en Amsterdam zijn er geen kartbanen meer in Noord-Holland.