Na Jonathan Cochet in 2000 en Alexandre Prémat in 2004 is Jules Bianchi de derde Franse winnaar in de historie van de Masters of Formula 3, die dit jaar RTL GP als titelsponsor had. Voor de Fransman, die vorige week 19 jaar oud werd, was het zelfs zijn allereerste overwinning in de Formule 3! Sinds Christian Klien in 2003 had geen enkele Formule 3-rijder de Masters gelijk in zijn eerste seizoen gewonnen. Bianchi’s teamgenoten Nico Hülkenberg en Jon Lancaster eindigden voor 23.000 toeschouwers als tweede en derde en maakten er een volledig podium voor het Franse ART Grand Prix-team van, de eerste maal dat een team alledrie de podiumplaatsen bij de Masters bezet. De équipe van Frédéric Vasseur is al sinds 2004 ongeslagen tijdens de Masters. AUTOSPORT.NL zet de gebeurtenissen in de 28 ronden lange Formule 3-race nog een keer op een rij.
Tekst: René de Boer
Foto's: Boudewijn Pieters en Matthé IJzerman
Bandenkeuze zorgt voor hoofdbrekens
De bandenkeuze zorgde voor nogal wat hoofdbrekens in de startopstelling van de Formule 3. De baan was weliswaar nog nat, maar ten tijde van de start was het al ruim een uur droog, zodat het slechts een kwestie van tijd zou zijn voordat de ideale lijn op de baan zou opdrogen. De Australiër John Martin wilde niet zo lang wachten: de rijder van het Räikkönen-Robertson Racing-team kwam al na de opwarmronde terug de pitbox in. Nagenoeg alle andere rijders op regenbanden, behalve Christian Vietoris, Stefano Coletti en Nick Tandy. Bij de start van de race had Hülkenberg problemen om goed weg te komen. “Ik had van tevoren al gezien dat er voor mijn startbox veel water lag, en toen mijn achterwielen het zwart-wit-geblokte gedeelte op de baan raakten, had ik zoveel wheelspin dat ik nauwelijks meer vooruit kwam”, aldus de Duitser na afloop. Zo pakte Bianchi de leiding voor Van der Zande en Hülkenberg, maar Van der Zande kwam op het rechte stuk in aanraking met de Japanner Tsukakoshi, ging in de rondte en raakte de muur. Daarmee was zijn race direct ten einde. Esteban Guerriri standde al in de eerste ronde, evenals Franck Mauilleux, terwijl Bianchi als leider uit de eerste omloop terugkwam, op 0,8 seconde gevolgd door Hülkenberg, Lancaster, Mäki, Campos-Hull, Hartley, Gonzales, Alguersuari, Philippe en Mortara.
Foto: Matthé IJzerman
Duidelijke mening Van der Zande
Van der Zande had een duidelijke mening over de aanrijding met Tsukakoshi: “Wie er achterop rijdt, is fout, dat is heel simpel. In het Japans kennen ze de uitdrukking ‘kamikaze’ en ik kan geen ander woord vinden om deze actie te omschrijven. Ik had een geweldige start en lag al tweede, toen Koudai m’n achterwiel aantikte en ik direct een passagier was. Ik gleed over de baan en knalde in de muur. Einde verhaal. Zo zonde, dit. Ik heb wel een paar schoenen kapotgetrapt, zo kwaad was ik.” Analyse van de beelden laat echter zien dat Van der Zande in racerichting gezien naar links stuurde, waar Tsukakoshi reed. Die stuurde op zijn beurt nog in de richting van Hülkenberg om Van der Zande te ontwijken, maar kon de aanrijding niet meer voorkomen.” Geconfronteerd met deze interpretatie zei Van der Zande: “Nou ja, dan zal het wel ergens in het midden liggen. Maar feit is dat ik er erg van baal.” Dat is alleen maar begrijpelijk, en tekenend voor de competitieve instelling van de Nijmeegse rijder.
Henki Waldschmidt wint een plek
In de tweede en derde ronde waren er geen veranderingen in de top twintig, al liepen Bianchi en Hülkenberg op de eerste twee plaatsen al flink weg van hun ART-teamgenoot Jon Lancaster, die op de derde plek reed. Hülkenberg reed snel het gat naar Bianchi dicht, terwijl Max Chilton na een pitstop de eerste rijder was die op een ronde werd gezet. In de vijfde ronde passeerde Richard Philippe Jaime Alguersuari in de strijd om de achtste positie, die de Fransman daarmee in zijn voordeel besliste. Jules Bianchi reed in de vijfde en de zesde ronde twee keer op rij de snelste rondetijd en wist daarmee een klein gaatje te slaan naar Hülkenberg. Edoardo Mortara won in de zesde ronde een plaats door Alguersuari in te halen. Daarmee was Mortara negende. Ook Henki Waldschmidt won een positie ten koste van Sam Bird, de Hagenaar veroverde zo de twaalfde plaats.
Spannend moment Hülkenberg
Vervolgens was het Hülkenberg die in ronde zeven de snelste tijd liet aantekenen en daarmee weer ietr dichterbij Bianchi kwam. Lancaster had op de derde plaats inmiddels al een achterstand van ruim vijf seconden. In de negende en tiende ronde hadden de leiders wat last van langzamere rijders aan de staart van het veld die op een ronde moesten worden gezet, maar de inhaalmanoeuvres leverden geen noemenswaardige problemen op. Ondertussen reed Henki Waldschmidt in de tiende ronde de snelste rondetijd op de opdrogende baan: 1.37.429. Hülkenberg had even een spannend moment in de elfde ronde toen hij zich verremde voor de Bolderbergbocht, waarop Bianchi zijn voorsprong met 0,6 seconde kon uitbouwen.
In het middenveld was er volop actie, waarbij rijders soms zelfs twee, drie breed door de eerste linkerbocht en door de aansluitende Sterrewachtbocht reden. In de twaalfde ronde veroverde Brendon Hartley de vijfde plaats ten koste van Daniel Campos-Hull, terwijl Mortara zijn tiende plaats weer kwijtraakte aan Jaime Alguersuari. Een ronde later verloor Mortara nog twee posities aan Waldschmidt en Bird.
Rondetijden worden sneller
Halverwege de race leidde Bianchi met een voorsprong van 2,216 seconden op Hülkenberg. De Duitser werd op zijn beurt gevolgd door Lancaster, Mäki, Hartley, Campos-Hull, Gonzales, Philippe, Mustonen en Alguersuari, terwijl Waldschmidt als elfde rondreed. Ondertussen werden de rondetijden sneller en sneller, een duidelijk bewijs dat de ideale lijn vlot opdroogde. In ronde 15 haalde Waldschmidt Alguersuari in en reed daarmee voor het eerst in de top tien. Een ronde later spinde Waldschmidt in de Villeneuvechicane na een aanrijding met Richard Philippe. Beide waren daarmee uit de race.
Aan kop van het veld wist Bianchi zijn voorsprong meer en meer uit te bouwen. Na 19 ronden had hij al een marge van 3,791 seconden op Hülkenberg. Een ronde later strandde Daniel Campos-Hull na een aanrijding met Gonzales in de strijd om de zevende positie. De Spanjaard belandde in de grindbak en was daarmee uit de race, terwijl Gonzales terugviel naar de achtste plaats, in het voordeel van Sam Bird.
Foto: Matthé IJzerman
Foto: Matthé IJzerman
Foto: Matthé IJzerman
Flinke sprongen van Jakes en Mustonen
In de 25e ronde hield men even de adem in, toen de TV-schermen een rood-witte ART-auto toonden die in de chicane voor de Sacramentsheuvel een flinke sprong maakte, maar het bleek te gaan om de Brit James Jakes, die op de 19e plaats geen enkele rol van betekenis speelde. Vooraan het veld waren het de drie ART-rijders Bianchi, Hülkenberg en Lancaster die nog steeds het tempo bepaalden. Een ronde later raakte Yann Clairay hard va de baan na contact met Gonzales in de Bianchibocht. In de slotfase waren er geen noemenswaardige incidenten meer, afgezien van een forse sprong van Atte Mustonen in de chicane voor de Sacramentsheuvel, maar de Fin wist zijn zesde plek vast te houden. Zo won Bianchi voor Hülkenberg en Lancaster, Mäki, Hartley, Mustonen, Bird, Alguersuari, Gonzales en Vernay.
Bianchi: “Besef het nog niet helemaal”
Jules Bianchi was natuurlijk bijzonder blij met zijn overwinning. “Ik besef het nog niet helemaal, maar mijn eerste overwinning in de Formule 3 en dan gelijk in zo’n belangrijke race is natuurlijk heel mooi. Dank aan het team, dat me een perfecte auto gegeven heeft. Mooi is voor mij vooral dat ik hier in België heb kunnen winnen, want voor mij is België mijn tweede vaderland. Hier op het circuit, waar mijn ooms vele successen hebben gevierd, is het natuurlijk helemaal bijzonder.”
Hülkenberg teleurgesteld, Lancaster tevreden
Nico Hülkenberg was teleurgesteld: “Ja, dat kan ik niet ontkennen. Gisteren was ik de snelste, vandaag was het Jules. In de beginfase van de race had ik nog wel het idee dat ik een kans zou hebben om het gat naar hem dicht te rijden, maar dat bleek uiteindelijk niet zo te zijn. Ik heb de race in feite verloren bij de start, wist van tevoren al dat het daar moeilijk zou worden, omdat de baan voor mijn startbox zo nat was. Jammer, maar het is niet anders.” Jon Lancaster completeerde het succes voor ART Grand Prix en zei: “Ik had een fantastische start, waarbij ik gelijk al van de zevende naar de derde plaats opklom. Het gat naar Nico en Jules voor me kon ik niet meer dichtrijden, maar met dit resultaat in mijn eerste seizoen in de Formule 3 ben ik zonder meer tevreden.”
En tevreden waren ook alle bezoekers na afloop van een race die, niet in de laatste plaats dankzij de wisselende weersomstandigheden, volop spektakel bood. De 18e editie van de Masters of Formula 3 is inmiddels geschiedenis. We verheugen ons alweer op volgend jaar!
Ondanks de gastvrijheid en de gezelligheid van Zolder graag volgend jaar de Masters weer op Circuit Park Zandvoort
Uitslag:
1. Jules Bianchi, Fra, Dallara-Mercedes, 28 r. in 45.18,883 (gem. 148,704 km/u)
2. Nico Hülkenberg, Dui, Dallara-Mercedes, op 4,495
3. Jon Lancaster, GBr, Dallara-Mercedes, op 20,539
4. Mika Mäki, Fin, Dallara-Mercedes, op 27,030
5. Brendon Hartley, NZl, Dallara-Mercedes, op 34,170
6. Atte Mustonen, Fin, Dallara-Mercedes, op 40,536
7. Sam Bird, GBr, Dallara-Mercedes, op 53,861
8. Jaime Alguersuari, Spa, Dallara-Mercedes, op 57,479
9. Rodolfo Gonzales, Ven, Dallara-Volkswagen, op 1.03,147
10. Jean-Karl Vernay, Fra, Dallara-Mercedes, op 1.10,049
|
