Superleague op de Nürburgring
Eigenlijk had ik dit weekeinde vrij, maar zo lang zonder race, dat kan natuurlijk niet, en bovendien ben ik van mening dat ik alle internationale autosportklasses een keer gezien moet hebben. En zo besloot ik op zaterdag een paar uur en een halve tank diesel te investeren om even naar de Nürburgring te rijden om de Superleague Formula te aanschouwen. Een fenomeen waarover ik al veel had gehoord, maar waar ik tot nu toe vanwege samenvallende andere evenementen nog niet live getuige van was geweest. Omdat de Nürburgring zo’n beetje mijn thuiscircuit is, en het bovendien erg mooi weer was, vertrok ik dus richting Eifel.
Tekst: René de Boer
Foto's: Rebocar Automotive Productions
Nu wil het toeval dat ik een week eerder ook al even op de Ring was voor een historisch evenement, en daar was het me al opgevallen dat er geen enkele vorm van reclame voor het Superleague-evenement gemaakt werd. Zelfs op de website van de Nürburgring moest ik goed zoeken om een tijdschema te vinden van het evenement, dat als “Radical Speed Weekend” werd aangeduid. De Superleague reed in het bijprogramma, zo leerde ik.
Veel voetbalfans onderweg, dat belooft wat!
Onderweg, op de Duitse A61 en A1, zag ik heel wat auto’s met Nederlandse en Duitse vlaggetjes. Op veel auto’s was ook een Nürburgring-logo geplakt. Dat zag er hoopvol uit: allemaal voetbalfans die nu waarschijnlijk op weg waren naar de Nürburgring om daar van de combinatie van autosport en voetbal te gaan genieten! Op een paar kilometer van de Nürburgring hoorde ik al het hoge, jankende geluid van V12-motoren. Fantastisch! Als Formule 1 in de tijden van weleer! Dat beloofde wat!
Maar aangekomen op de Nürburgring vroeg ik me af of ik niet een week te vroeg was. Er was bijna niemand! Al die mensen met voetbalvlaggetjes waren blijkbaar toch ergens anders… De beloofde parkeerkaart zat niet in de enveloppe met mijn perskaart, maar dat gaf niks, want ik kon parkeren waar ik wilde, zo zei de man van de bewaking op de reguliere persparkeerplaats A6. Als altijd liep ik naar binnen via het ‘Alte Fahrerlager’, en daar was het een drukte van belang, maar dat bleek te maken te hebben met de wedstrijd van de RCN (Rundstrecken-Challenge Nürburgring), die tegelijkertijd op de Nordschleife werd gehouden. Ik trof er enkele Duitse collega-journalisten, die heel verbaasd waren dat ik bij een RCN-wedstrijd opdook. Toen ik uitlegde dat ik eigenlijk voor de Superleague kwam, moest ik eerst vertellen wat dat nou precies was, want ze hadden alleen van de Radicals gehoord. Ook de ons bekende kaartcontroleur, even verderop, keek wat verbaasd. “Ik dacht dat jij alleen grote internationale dingen doet, DTM en zo”, zei hij. “Dit is toch ook internationaal”, mompelde ik nog, maar hij haalde zijn schouders op.
In de paddock zou je kunnen voetballen, zo leeg was het er...
Toen ik in de moderne paddock kwam, die normaal tijdens evenementen vol staat met vrachtwagens en tenten, zag ik eerst een grote lege vlakte. Eerst dacht ik nog even dat daar misschien wel een voetbalwedstrijd gespeeld zou worden. De lege ruimte was er in ieder geval ruimschoots groot genoeg voor, en misschien hoorde zo’n voetbalwedstrijd wel bij het concept van de Superleague. Wist ik veel. Even later ontdekte ik dat de lege ruimte er gewoon was omdat er niks anders in de paddock stond. Radicals en Superleague, dat was het hele programma, en die stonden allemaal in de pits. Op de ‘Hubschrauber-Landeplatz’, die vaak als extra paddockruimte wordt gebruikt, was een internationaal treffen van BMW M3-rijders. Ook daar was het drukker dan bij de Superleague.
De M3's trokken bijna meer mensen dan de Superleague...
|
