De Renault-equipe, uitkomend voor Equipe Verschuur, profiteerde en zegevierde. De Mégane waarmee het viertal won, is minder snel dan de Mégane waarmee Bernhard ten Brinke en David Hart de ‘Zandvoort 500’ wonnen. “Deze auto rijdt met een motor uit de Mégane Trophy, van 330 pk. Onze endurance-Mégane heeft 400 pk”, aldus teameigenaar Frans Verschuur.





Weer niet
Na de ‘4 uur van Zandvoort’ kwamen Peter Fontijn en Peter Furth zestien seconden tekort voor het podium. Deze keer leek het beter te gaan. Het duo kwam als tweede over de finish en werd ook als zodanig gehuldigd. Later werden ze een ronde teruggezet, zodat ze uiteindelijk als vierde geklasseerd werden. De equipe kreeg tijdens de race een lekke band en besloot door de Toyotabocht (de doorsteek na de Hunserug) naar te pits te rijden. Dat werd bestraft met een straf van een ronde. Zo eindigden ze uiteindelijk als vierde algemeen (tweede in Divisie 1).



De kersverse kampioenen Rob de Laat en Theo de Prenter profiteerden. Zij eindigen als tweede (winnaar in de Divisie 2) met hun BMW Compact. Jeroen den Boer en Leon Rijnbeek pakten een prachtige derde plaats algemeen met hun BMW 120d. Zij zegevierden daarmee in de Divisie 3. Vader en zoon René en Ruud Steenmetz wonnen de Divisie 4 (de ‘dieselklasse’). Zij bestuurden een VW Golf TDi. “We gaan dit jaar een heel seizoen rijden in de Toerwagen Diesel Cup”, aldus René. “Daarnaast rijd ik dit jaar wederom in de Renault Clio Cup.”



Veel uitvallers
De beide DNRT V8-bolides werden vooraf ook tot de grote kanshebbers gerekend. Tijdens de vorige race eindigden Jan Evers / Frans Verschuur en Frits Hessing / Huub Vermeulen gezamenlijk op het podium. Nu zat het tegen. De beide equipes reden in de beginfase tegen elkaar aan.



Hessing verloor vervolgens veel tijd door een defecte stuurbekrachtiging en viel uiteindelijk uit na een zware klapper in de Tarzanbocht. De andere equipe verloor veel tijd door een gebroken aandrijfas.



De snelle Saker van Floris-Jan en Jaap Hekker kwam niet verder dan twaalf ronden. Een brand zorgde voor veel schade. “Ik remde voor de Kumhobocht, maar de auto vertraagde niet. Ik kon langs enkele auto’s schieten en belandde in de grindbak. Ik reed door het grind op weg naar de pits, toen ik zag dat de auto in de brand stond”, aldus Jaap. “We hebben veel schade. De oorzaak weet ik niet. Mogelijk is het kortsluiting.”
De Corvette GT3 bestuurd door David Hart en Hans Hugenholtz was razendsnel, maar moest de strijd staken door een te forse geluidsproductie. Ronald van der Laar en Marius Ritskes leken op weg naar de derde plek algemeen met hun Porsche GT3 Cup, tot de auto in de Tarzanbocht van de baan vloog.









Tarzanbocht scherprechter
Jaap en Oscar Wilkens hadden zich ingeschreven met hun Saker. Door motorproblemen tijdens de trainingen op zaterdag moesten ze op zoek naar een andere auto. Jürgen Albert bood uitkomst: vader en zoon konden met een Porsche GT3 van hem aan de start verschijnen. Albert haalde de auto op het laatste moment op in Duitsland. Oscar vloog hard van de baan in (wederom) de Tarzanbocht.



“Ik had helemaal geen remmen meer”, vertelde hij. Samengevat: vooral in de grote divisie ging er veel fout. Slechts negen van de achttien equipes in de Divisie 1 haalden de finish.



Alle pech en tegenslag ging aan Rob de Laat en Theo de Prenter voorbij. Met vier zeges en een tweede plaats in hun klasse wonnen ze de titel met overmacht. Constant rijden en een goed team zijn de geheimen, verklaarde De Laat. “Wij rijden vier uur lang op 99%, en niet enkele ronden op 110%. Ons team MDM Motorsport bereidt zich goed op de races voor. Onderdelen die roet in het eten kunnen gooien worden preventief vervangen. Er heerst relatieve rust in het team, het team heeft alles meer onder controle”, analyseerde de kampioen de factoren die tot succes leiden.