Deze vooruitgang leerde haar ook direct de beperkingen waar ze in de toekomst mee diende om te gaan. Een activiteit doen die je leuk vind zorgt er voor dat je de dagen daarna niets meer kunt. Bijvoorbeeld een uurtje buitenspelen betekende in dit stadium de volgende dag geen school. En de 10 minuten karten op vakantie betekenden 2 dagen bed rust. Een harde leerschool maar wel een hele nuttige.


Genietend van de Oostenrijkse berg lucht.

De eerste schooldag van het nieuwe schooljaar deed Sophie wat ze de artsen beloofd had. Ze ging op de fiets naar school. Om twaalf uur met de auto opgehaald en linea recta naar bed. De overwinning was daar en de pijp leeg. Nog geen zestien maand later rijd Sophie weer haar eerste wedstrijd bij de Chrono, dit met dank aan Ton Vink die haar een kart met motor ter beschikking stelt. Er werd vanuit gegaan één wedstrijd voor de vorm te rijden, het werd een heel seizoen.

Een seizoen met vallen en opstaan en veel school verzuim door vermoeidheid. Echter ook een seizoen vol mooie dingen. Sophie haar zelfvertrouwen groeide weer (ondanks dat ze alle wedstrijden bij de laatste vijf reed) en ze had weer het gevoel dat ze er bij hoorde.

Dit is dus ook waarom ze nu gevolgd word voor een documentaire die in april bij de AVRO op televisie komt. Een bijzonder verhaal met een goede afloop. Ja haar spieren die beschadigd zijn komen nooit meer terug, ja ze heeft nog dagelijks last van de gevolgen. Echter dat weerhoud haar er niet van om de competitie aan te gaan want ze voelt zich als ze uitgerust is niet minder dan een ander.

Voor meer info over de documentaire www.eyethink.nl (racer)