Mercedes-Benz SLS AMG voor het huis van uw redacteur, helaas maar tijdelijk

In principe doen we op deze site geen tests of rij-impressies van straatauto’s. Maar omdat digitale ruimte nagenoeg oneindig is, dit dus niet ten koste gaat van andere artikelen en gewoon omdat we de verleiding niet konden weerstaan, maken we in heel incidentele gevallen wel eens een uitzondering. En goed beschouwd is daarvoor ook helemaal geen excuus nodig. Want wie zegt er nou ‘nee’ tegen de kans om een dagje met een Mercedes-Benz SLS AMG te rijden? En voor de echte puristen: er komt ook een GT3-versie, dus het heeft ook iets met autosport te maken.

Tekst: René de Boer
Foto's: Rebocar Automotive Productions, Eric de Boer (2)
Video: Jan Thomas

Sinds de introductie op de IAA in Frankfurt van vorig jaar staat er op mijn bureau (ondermeer) een 1:43-schaalmodel van de Mercedes-Benz SLS AMG. Al bij de statische presentatie was ik zeer onder de indruk van de auto, die keurig in de voetsporen lijkt te passen van de legendarische 300 SL. Al was het alleen al omdat met de SLS AMG ook serieus geracet gaat worden, iets wat bijvoorbeeld met de SLR McLaren nooit echt lukte (de 722 GTR Trophy, die een stille dood stierf, even buiten beschouwing gelaten). Bovendien vinden we de SLS qua ontwerp en proporties ook veel mooier dan de ietwat plompe SLR, maar dat is een kwestie van smaak.


Met 1,98 meter gaat het net

Hoe dan ook, toen de vraag vanuit de PR-afdeling van Mercedes-Benz Nederland kwam, of we misschien een dagje met de SLS AMG wilden rijden, hoefden we niet lang na te denken. Ja, graag! En wát een auto is het! Alleen de carrosserie al, met zijn forse luchtinlaten achter de voorste wielkasten, zijn aerodynamisch gevormde achterhand en de eindeloos lang doorlopende motorkap boezemt respect in. En dan hebben we het nog niet eens over de vleugeldeuren. Bijzonder. Het instappen blijkt zelfs voor iemand van 1,98 meter te lukken en bij gesloten deuren komt de kruin net niet tegen het dak. De diepe met leer beklede kuipstoel sluit perfect, bijna als een honkbalhandschoen. De sleutel leggen we in een vakje op de middenconsole die, als optie, geheel met glanzend koolstofvezel is afgewerkt.


Middenconsole met koolstofvezel en startknop

Starten gaat met een druk op de knop, en daarmee komt de 6,2 liter V8-motor tot leven. Schitterend. Alsof je door een druk op de ‘play’-knop van je CD-speler een symfonieorkest meteen laat inzetten. Piano. Dat nog wel. Want voordat mezzoforte mag worden bereikt, moet eerst de olie warm zijn. Voor forte en fortissimo wachten we tot op de Duitse Autobahn, waar dat kan en mag.