Voor het eerst mijn naam in het blad: 13 juli 1995

Op het goede moment op de juiste plaats
Het daaropvolgende jaar deed ik vrij veel internationaal: DTM, STW, Duits Formule 3. ‘Autosport’ kocht ik steeds vaker, de inmiddels 9,25 gulden konden er af en toe wel van af. Bij de DTM-races leerde ik ook journalisten van ‘Autosport’ kennen, want ook toen al kwamen de Britse verslaggevers graag naar de toerwagenraces, waar het goed toeven was. Andy Hallbery en Laurence Foster werden goede bekenden. En zo wist ik ook naar wie ik toe moest, toen ik tijdens de ITC-race op Donington in 1995 aan de goede kant van de baan stond toen Yannick Dalmas met zijn Opel Calibra in ‘Redgate’ van de baan raakte. Terwijl Dalmas zijn auto op het dak rolde, hield ik de knop van mijn camera ingedrukt – en leverde het diafilmpje later in bij ‘Autosport’-fotograaf Jeff Bloxham. Een week later, 13 juli 1995: mijn eerste publicatie in ‘Autosport’: vier foto’s. ‘Sequence by: Rene de Boer’ stond erbij. Apetrots was ik.


Eerste geschreven verslag: STW Salzburgring 1996

Duits correspondent
Inmiddels deed ik verslag van de Duitse STW-Cup voor het rivaliserende Britse weekblad ‘Motoring News’, maar na enige tijd kreeg ik ook een verzoek vanuit de ‘Autosport Towers’ in het Britse Teddington of ik iets voor ze kon doen. Mijn eerste geschreven verslag verscheen in ‘Autosport’ van 29 augustus 1996, over de STW-Cup op de Salzburgring. Een paar weken later volgde de vraag of ik officieel Duits correspondent wilde worden. Dat ik in Nederland woonde, was geen bezwaar. Ik stemde toe, op twee voorwaarden: een gratis abonnement als medewerker, en een donkerblauw jack, dat destijds alle mensen van ‘Autosport’ droegen. Op dat jack wacht ik overigens nog steeds… Op 17 oktober van dat jaar stond voor het eerst mijn naam in het colofon, als Duits correspondent, toen nog samen met Ian Brown, die echter al vrij snel van het toneel verdween.

Talloze verslagen en nieuwsberichten, eerst per fax, later per e-mail
Hoeveel verslagen en nieuwsberichten ik in die bijna 14 jaar op maandag, eerst per fax, later per e-mail, over het kanaal heb gestuurd, weet ik niet meer. STW, Duits Formule 3, Formule Opel, V8STAR, VLN, 24-uursraces en heel af en toe DTM. En altijd minder ruimte dan ik eigenlijk zou willen hebben, omdat er zovéél op die twee of drie pagina’s ‘World of Sport’ gepropt moet worden. Soms zijn er highlights. Voor de 24-uursrace op de Nürburgring krijg ik altijd wel aardig de ruimte, en dit jaar deed ik ook het verslag van de Formule 3-Masters op Zandvoort voor ‘Autosport’. Dan kun je tenminste aardig wat kwijt.


Twee grotere reportages dit jaar: 24 uur Nürburgring en RTL GP Masters of Formula 3

Prachtig blad om voor te werken!
Rijk word ik er zeker niet van, maar het is toch een prachtig blad om voor te werken. 'Autosport' is immers over de hele wereld bekend. En nog steeds ben ik blij als het blad op vrijdag in de brievenbus ligt, hoewel ik tegenwoordig de digitale versie vaak al op donderdag even heb ‘doorgebladerd’, op zoek naar nieuws. Goed, naar mijn smaak staat er wat teveel Formule 1 in, en de rubriek ‘World of Sport’ mag wat mij betreft standaard iedere week minstens zes pagina’s worden, maar ‘Autosport’ is en blijft nog steeds mijn favoriete autosporttijdschrift. Nu dus al met een historie van 60 jaar. En met eigen instituten als de vakbeurs in Birmingham en de jaarlijkse uitreiking van de ‘Autosport Awards’ in Londen, waar ik ook ieder jaar graag bij ben. Hoe leuk en mooi en snel internet ook is, ik hoop dat ‘Autosport’ nog heel lang blijft!