Na de openingsfase, waarin het gros van het rijdersveld de grote moeite had om de auto op de baan te houden, waren de verschillen tussen de verschillende coureurs gigantisch, waardoor van gevechten nog nauwelijks sprake was. Gaten van twintig, dertig seconden waren niet van de lucht en achter nummer vijf Arie Dekker ontstond zelfs een gat dat opliep tot een minuut in ronde twintig. Alleen tussen Raymond Wigger en Arie Dekker was enige vorm van strijd, met een gat van drie seconden.
Ondanks de problemen die verschillende rijders kenden, zoals die van Schilperoort en Morien, kenden de race nog geen echte uitvallers, want laatstgenoemden kwamen na hun reparatie gewoon weer de baan op. De enige echte uitvaller was equipe Dekker/Dekker, die na een spin in de Jacky Ickx chicane uit de grindbak moesten worden gesleept, maar hun weg eerst nog konden vervolgen, maar moest de auto uiteindelijk in pits parkeren.
De ontstane status quo kende een kleine wijziging, doordat Vincent van der Valk vanaf de tweede plaats problemen kreeg met zijn Seat en verschillende malen de pits moest bezoeken. Dit gaf Sarink en Duits uiteindelijk de tweede plaats in handen, voor Wigger/Van Raamsdonk, die de derde plaats binnen leken te hengelen.
“We hadden een erg goede start en pakten de tweede plaats van Ferry Duivenvoorde”, reageerde Ronald Sarink. “Toen wilde Ferry terugkomen en probeerde mij uit te remmen. Ik zag het aankomen, maar kon niet voorkomen dat hij me raakte. Gelukkig raakte hij alleen de deur en kon ik verder. Toen verloor ik wat plaatsen, maar doordat anderen van de baan schoten werd ik weer tweede. Sheila ging echter zo hard, dat we niet eens probeerden om hun bij te houden.”
De race leek kleurloos te eindigen, maar toen iedereen al in slaap was gesukkeld en zich ging opmaken voor de podiumceremonie maakte Van Raamsdonk in de laatste ronde met een gigantische klapper een einde aan zijn race. De Belg, rijdend op de derde plaats, kwam in contact met een achterblijver, zocht het luchtruim, ging over de kop en kwam op de kop tot stilstand. Dit schoof de derde plaats in handen van Bakker/Kroes.
“Het is sneu om op zo’n manier de podiumplaats te bemachtigen”, verklaarde Kroes, die op het laatste moment Ferdy van Lelieveld verving, die wegens privéomstandigheden verstek liet gaan. “Ook dat is sneu, maar als je op het laatste moment instapt, zonder enige voorbereiding, en je finisht uiteindelijk op het podium is dat natuurlijk super. Ik kon natuurlijk profiteren van vijftien jaar ervaring, waardoor ik de auto foutloos op de baan kon houden, dan hoef je alleen maar te profiteren van anderen.”



Twee-uursrace Shell Helix Seat Cupra Cup,
Dutch Power Pack, Circuit Zolder, zaterdag 19 augustus 2006
1. Verschuur/Van der Sloot, 59 ronden
2. Sarink/Duits, op 1:32
3. Bakker/Kroes, 57 ronden
4. Arie Dekker, 57 ronden
5. Wigger/Van Raamsdonk, 56 ronden
6. Vd Vendel/Heuser, 56 ronden
7. Willebrands/ Blokland, 56 ronden
8. Hoekzema/Oudshoorn, 53 ronden
9. Morien/Duivenvoorde, 51 ronden
10. Schilperoort/Koster, 45 ronden
11. Vd Valk, 44 ronden
12. Dekker/Dekker, 12 ronden