Bandjes
De euforie van gastequipe Coronel / Engel was van korte duur. Drie en een half uur na de kwalificatie stond namelijk de twee-uursrace op het programma en daar was het gauw gedaan met de twee. Quint Engel beet het spits af en behield bij de start nog zijn leidende positie, maar in de tweede ronde passeerde Sheila Verschuur hem, waarna ook Verschuurs teamgenoot Addie van de Ven aan Engel voorbij kon gaan.


Een derde plek is nog tot daaraan toe, maar het bleek al snel dat er iets niet goed zat met de Seat van Engel, want de volgende ronde waren er weer drie auto’s die hem voorbij stevenden. De bandenkeuze van het team bleek de verkeerde en hij moest naar binnen om een bandenwissel te plegen. De achterstand die dit opleverde was al bijna onoverbrugbaar.

Beter verging het de dames met kampioensaspiraties. Bij de start was Verschuur haar collega Van de Ven al gepasseerd en toen ook Engel was verdreven had Verschuur open baan en kon ze rustig haar eigen ritme zoeken. “Quint zat op verkeerde banden, dus ik wist dat ik hem zo snel mogelijk voorbij moest. Dat lukte bij de Vodafonebocht en omdat hij op de verkeerde lijn zat kon Addie hem ook meteen voorbij.” Van de Ven volgde op een kleine achterstand, maar zoals het teamgenoten betaamd werden de leiders op kampioenschapskoers met rust gelaten.


Zo liepen de twee uit op de rest van het veld, maar de alsmaar veranderende baanomstandigheden – dan was er weer regen, dan was het weer droog – zorgden voor veel problemen voor de rijders. “Het was zeker niet gemakkelijk nee”, reageerde Verschuur. “Net voor de wissels begon het weer harder te regenen, waarop wij begonnen te twijfelen of we niet beter onze banden konden wisselen. Toen hebben we maar extra lang gewacht en werd het alweer droger.”
Addie van de Ven kon lange tijd aanhaken bij zijn vrouwelijke teamgenoot, maar een eigen foutje kostte hem een zevental seconden. “Een totaal onnodig foutje eigenlijk”, was het eerlijke antwoord. “Ik blokkeerde mijn voorwielen in de Tarzanbocht en ik kreeg ze niet meer aan het rollen. Daardoor kwam ik in de grindbak terecht, maar gelukkig kon ik de weg weer vervolgen.”