Landmachts successtory
Met deze geweldige teamprestatie doelde Verschuur op het resultaat van haar teamgenoten Van de Ven / Schaap en Duits / Sarink. Deze twee landmachtequipes delen namelijk het podium met de kampioenen, waardoor het podium geheel in landmachtkleuren is gehuld. De camouflagekleuren in combinatie met het donkere weer maakten het podium bijna onzichtbaar, maar gelukkig brachten de brede glimlachen op de gezichten wat licht.


Ook de nummers twee waren uitzinnig, ze vonden zichzelf namelijk “onwijs goed”. “De stops waren strak en we reden ook perfect”, vertelde Schaap. “Achter de leiders deden we het rustig aan, we willen ze natuurlijk niets aandoen. We zijn super tevreden met dit resultaat.” Het enige smetje op de race was het foutje van Van de Ven, maar dat had wellicht te maken met ouderdom. “Het is toch prachtig om als oudsten van het veld bijna iedereen te verslaan”, lachten de gelukkige nummers twee.
Ook de derde landmachtequipe was tevreden, maar niet zo enthousiast als de anderen. “Het was namelijk een heel saaie race”, openbaarde Duits. “Ik kwam na Ronalds stint als derde de baan op en wilde eigenlijk naar Schaap toe rijden, maar in plaats daarvan werd mijn achterstand alleen maar groter. Het was eerst tien seconden, uiteindelijk was het een halve minuut. Ik had veel problemen met de balans en om eerlijk te zijn reed ik ook niet op een heel hoog niveau.”
Achter de drie koplopers eindigde de Oranjes na een prima race als vierde, voor Heuser / Van de Vendel.

De familie Dekker
Een opvallende rol was in de twee-uursrace weggelegd voor de familie Dekker, want van alle coureurs die in de Seat Cupra Cup tijdens de Finaleraces mee reden waren er liefst vier die de naam Dekker droegen.


De ‘Dekkertjes’ waren verdeeld over drie equipes: Hans en Marcel Dekker deelden een auto, Harry Dekker deelde een Seat met Boy van der Heijde en Arie Dekker tenslotte deed het met Teun van Dam. Opvallender nog was dat de drie equipes niet veel voor elkaar onder deden en lange tijd met elkaar in gevecht waren. Equipe Dekker / Van der Heijde eindigen uiteindelijk als snelste van de drie, zij passeerden in de slotfase nog de Equipe Dekker / Dekker. Het onderlinge verschil van 0.464 was overigens een aangename afwisseling tussen het voornamelijk uitgewaaierde veld. Arie Dekker en Teun van Dam kwamen uiteindelijk op een halve minuut van de anderen over de meet.

Achterstand
In de laatste fase van de race, waar de gevechten schaars werden, etaleerde Tom Coronel nog even zijn klasse.


Met een achterstand van drie ronden begon hij aan zijn race, waardoor een goede klassering schier onmogelijk was. In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten liet hij echter zien wat ervaring kan doen. Coronel noteerde ongeveer constant de snelste rondetijd; tijden waarbij alleen de koplopers nog enigszins in de buurt konden komen. Als Coronel niet op zulke grote achterstand was begonnen had hij zich zeker nog met het gevecht om de kop kunnen bemoeien.