De relatie tussen de Formule 1 en de Indianapolis Motor Speedway is al sinds het debuut van de klasse op dit nostalgisch circuit een haat-liefdeverhouding. Met de bekendmaking dat er in 2008 geen Grand Prix wordt verreden op de heilige brickyard komt een (voorlopig) einde aan deze combinatie. De deur blijft echter openstaan voor een terugkeer, waarbij de organisatie hoopt op het honderdjarig jubileum van het circuit in 2009.

Tekst: Daan Jeuken

De onderhandelingen tussen Tony George en Bernie Ecclestone leken rond de Amerikaanse GP tot voltooiing te komen, maar uiteindelijk kwamen de twee partijen er toch niet samen uit. George stelde een ultimatum voor afgelopen donderdag, en nadat deze verstreken was verkondigde hij dat “tot mijn teleurstelling de Formule 1 volgend jaar niet terug zal komen.”

“Bernie Ecclestone en ik hebben veel discussie gehad, die uiteindelijk heeft geleid tot deze bekendmaking. Wel hebben we de deur open laten staan voor een terugkomst in de toekomst.” Wat de Formule 1-baas vooral stoorde was dat het circuit naar zijn mening te weinig reclame maakte voor zijn circus; ten tijde van de GP was de reclame voor de Indy 500 nog niet eens verwijderd.


De kombaan van de Indianapolis Motor Speedway met de beruchte pole

Goede markt
Nu de Formule 1 de Indianapolis Motor Speedway (voorlopig) de rug toekeert betekent dit niet dat het een definitief einde is voor de US GP. Teams als Ferrari, BMW, Toyota en Honda benadrukten onlangs nog hoe belangrijk de Amerikaanse markt is voor hun merken. Ook Red Bull heeft er nooit een geheim van gemaakt meer voet aan de Amerikaanse grond te willen krijgen. Hiervoor ging het team uitvoerig op zoek naar een geschikte Amerikaanse coureur, resulterend in Scott Speed.

Intussen heeft Ecclestone al openlijk geflirt met vervangende oorden als Long Beach, Watkins Glen en Las Vegas. Ook voor Indianapolis is deze bekendmaking een financiële aderlating; geschat werd dat de vele bezoekers een economische impact hadden van zo’n honderd miljoen dollar.

Haat-liefdeverhouding
De combinatie tussen Indianapolis en de Formule 1 is altijd een beetje een vreemde geweest. Het circus kwam in 2000 voor het eerst naar dit legendarische circuit, wat speciaal voor de Formule 1 een binnenbaan bouwde, die aansluit op de oval. Opvallenderwijs rijdt de Formule 1 de oval in tegengestelde richting dan alle andere klassen die de gehele oval gebruiken.
In eerste instantie werd de Formule 1 met open armen ontvangen; in 2001 werden er 185.000 toeschouwers gerapporteerd. Toen het ook nog eens begon te regenen en die maffe Europeanen zomaar doorraceten was dit voor de Amerikanen helemaal een openbaring.

Maar de status van de Formule 1 liep ook een aantal deukjes op. Michael Schumacher haalde de woede van de Amerikanen op de hals door in 2002 de overwinning te schenken aan meesterknecht Rubens Barrichello als bedankje voor de bewezen diensten. De trotse Amerikanen vonden het echter onbegrijpelijk dat er met zo weinig eerbied met ‘hun’ GP werd omgegaan, het zou een eer moeten zijn om hier te winnen. Maar de grootste blamage was uiteraard het Michelin-fiasco in 2005, toen de Franse bandenfabrikant verkeerde banden meebracht en alle Michelinteams besloten niet te racen. Met zes auto’s aan de start was deze farce een schending van het imago van de F1. De bekendmaking dat er in 2008 geen GP op de heilige grond wordt verreden is het voorlopige dieptepunt van deze relatie.