Om maar gelijk met het positieve in huis te vallen: ik heb twee keer de race uitgereden, veel plezier gehad en dus aan mijn eigen doelstellingen voldaan. Het waren sowieso twee enerverende races waarbij in de openingsfase van race twee de brokstukken en losgeslagen onderdelen om mijn oren vlogen. Dus volgens mij was dit dan mijn eigenlijke BRL vuurdoop!

Op vrijdagavond ben ik samen met teamgenoot Niels per fiets over de baan gegaan. Ik had natuurlijk enkele weken geleden al even op het circuit kunnen testen, maar tijdens een rondje van dertig minuten zie je iets meer details van het circuit, dan wanneer je het in minder dan twee minuten afwerkt. En zoals bekend, kregen alle verschillende klassen op zaterdagochtend maar liefst vijftien hele minuten vrije trainingstijd. Kortom, het was zaak om snel warm te geraken.

In de kwalificatie maakte ik het mezelf moeilijker dan nodig. Ik wilde in het begin gelijk al snelle tijden neerzetten en dacht er wijs aan te doen op gepaste afstand van een paar andere mannen te gaan rijden. Maar ik nam niet genoeg afstand en dus sloot ik mezelf tot twee keer toe op achter hen in de laatste twee bochten van het circuit. Geen slim gereden kwalificatie dus.

Tijdens de races ging het naar mijn eigen idee aardig. Ik race één zat ik er lekker bij, maar gleed ik onderuit op de olie van Marijn van Kalmthout. Er hing wel geel, maar geen olievlag en dus gingen er geloof ik vier of vijf Lights in de rondte. Gelukkig kon ik snel door, maar de race werd geneutraliseerd en nooit meer herstart. Ik zag al achter de safetycar dat Niels zichzelf een leuk verjaardagscadeau ging geven. Hij won!

Bij de start van de tweede race gebeurde er van alles. Er gleden auto’s van links naar rechts haaks over het circuit, de V6’en maakten er een rommeltje van ik ging zelf ook in de fout in de chicane. Na die fout was ik vastberaden er nog iets goeds van te maken en zowaar kon ik nog enigszins terugvechten en wat punten pakken!

De eerste punten zijn dus binnen, de sponsoren hebben weer een leuke racedag gehad en het team heeft de eerste overwinning van het jaar in de zak. Toch vind ik zelf dat de stappen die ik nu maak nog niet groot genoeg zijn. Ik heb langer nodig om aan alles te wennen dan ik zou willen, maar echt ontevreden ben ik ook weer niet. Daarvoor is het allemaal veel te leuk. In ieder geval heb ik sinds deze week voorlopig geen studieverplichtingen meer en is mijn kop dus lekker leeg tegen de tijd dat ik weer in de auto stap in Zolder.

In ‘mijn’ auto stappen, dat doet aankomend weekend Simon Knap, op de Nürburgring. Hij kent de auto al goed van het winterkampioenschap en is lekker op dreef in de Formule Ford. Ik wil hem hierbij veel succes wensen en ik hoop dat Niels en/of Simon komend weekend weer de champagne kunnen ontkurken!