De afsluitende race van de Marlboro Masters was gereserveerd voor de rijders van de Pearle Alfa 156 Challenge. Een dicht regengordijn maakte ook van deze race een officiële WET RACE. De profielbanden mochten na de opwarmronde dus gemonteerd worden. De kopgroep van het veld, tevens de leiders in het kampioenschap, maakte veel indruk door fraaie staaltjes close-racing waarbij Italiaanse passie de boventoon voerde. Het gevecht tussen Frank Kerseboom en Marcel van Vliet was van uitzonderlijke hoge kwaliteit. Helaas kon er maar één winnaar uit de bus komen.

Tekst: Armin Wirtz

De rijders van Alfa 156 Challenge kwamen goed uit de startblokken. Gastrijder Jan Lammers werd vooraf een goed resultaat toegedicht, vooral omdat de routinier in slecht weersituaties goed uit de voeten kan. Lammers boekte bij het induiken van de Tarzanbocht meteen twee plaatsen winst. Gaby Uljee, vanaf pole position vertrokken, nam het heft wederom in handen en liep met teamgenoot Frank Kersenboom uit op de achtervolgers. De suprematie van de Illy Cafe-rijders werd weer eens onderstreept. Luis in de pels van het tweetal was Marcel van Vliet, die na een merkwaardige schuiver van Jan Lammers, achter de Illy-coureurs bleef plakken. Van Vliet wist zich gesteund door teamgenoot Berend Gesman, die na een stevig robbertje vechten met Ferry Duivenvoorde naar de kopgroep was toegekropen. De achterhoedegevechten bleven zeer netjes, slechts incidenteel moest een coureur ongelukkigerwijze het strijdtoneel verlaten.

Zwart/wit
De strijd werd in derde ronde onderbroken nadat Menno Schaafsma de baan had verlaten en op zijn dak lag in de Slotemakerbocht. De pacecar-situatie bracht het veld weer bijelkaar. Frank Kerseboom maakte een kapitale fout, die hem de zege kostte: hij haalde tijdens 'geel' in en de coureur diskwalificeerde zich daarmee. Van Vliet gaf met duidelijke lichtsignalen aan dat er iets niet in de haak was. Even was de Nieuwerkereker bang dat Kerseboom, nu deze weer achter Uljee reed, bij de herstart een gat zou laten vallen hetgeen Uljee onbereikbaar zou maken. Marcel van Vliet: "Gelukkig bleek Frank een gentleman en vervolgde hij op een correcte wijze zijn race." De regen die ondertussen steeds hardnekkiger werd, gaf de race na de herstart veel glans. In de kopgroep was het constant stuivertje wisselen tussen de Illy-rijders en de coureurs van Versatel. Zwart werd wit en weer omgekeerd.

Natweersituaties
Frank Kersenboom bleek veel sneller dan Gaby Uljee en hij passeerde haar dan ook vlug. Van Vliet verschalkte op zijn beurt de Alphense even later. Net zoals Peter Gerhards blijkt Marcel van Vliet in natweersituaties uitstekend uit de voeten te kunnen. Het gevecht Kerseboom-Van Vliet was er een om in te lijsten. Een prachtig voorbeeld was een actie in de tiende ronde: Frank Kersenboom dook voor het ingaan van de Tarzanbocht uit de slipstream van Van Vliet en wilde links doorsteken. Kerseboom lag gunstig en liet zijn auto weer naar buiten lopen, waarop Van Vliet razendsnel reageerde en op zijn beurt links inhaalde en op een gunstige positie de bocht kon insteken.

De coureurs waren duidelijk aan elkaar gewaagd; Kerseboom boekte vooral belangrijke winst op de lange rechte stukken, terwijl Van Vliet het meer van verdedigende lijnen en zijn bochtentechniek moest hebben. Het bewijst maar weer dat de Illy-coureurs op het technische gedeelte nog steeds een flinke streep voor hebben op de concurrentie. Er gaapt nog steeds een gat van bijna twee seconden met de directe concurrenten. Net zoals de kemphanen die om de eerste positie vochten, streden Uljee en Gesman om de overgebleven podiumplaats. Er werd tussen beide ex-teammaats (Citroën Saxo CUP) fel maar fair gestreden, de Alfa gentlemen raceklasse waardig.

Regenracezege
De uiteindelijke apotheose was het passeren van de finishlijn. Frank Kersenboom zag kans vanuit Van Vliet's sliptream als eerste te finishen. Het verschil van 0,012 seconde zegt voldoende. Kersenboom mocht weliswaar als winnaar de beker en bloemen in ontvangst nemen, maar hij wist zelf dat dit glorieuze moment slechts van korte duur zou zijn. Hij zou de bokaal namelijk even later aan Van Vliet moeten doorgeven. Marcel van Vliet: "Ik had ondanks alles de race toch zelf willen winnnen. We liggen weliswaar op kampioenschapskoers, maar we moeten realistisch zijn: we komen met z'n allen gewoon tekort op de Illy's. Er is nog veel werk aan de winkel. Het ligt niet aan de weggligging, zij hebben gewoon iets anders gevonden dat binnen de reglementen valt. Geef mij zo'n Illy-auto en ik rijd het hele veld op een ronde. Dan heb ik niet weer zo'n regenracezege nodig."

Uitslag vijfde wedstrijd in de Pearle Alfa 156 Challenge (onder voorbehoud)
1. Marcel van Vliet 28.16.090, gem. 100.396 km per uur
2. Gaby Uljee 28.18.387
3. Berend Gesman 28.18.534
4. Peter Gerhards 28.21.999
5. Michiel Smits 28.22.614
6. Roeland Voerman 28.24.873
7. Henk Tappel 28.25.250
8. Jan de Wit 28.25.526
9. Roger Ciapponi 28.26.228
10.Cees Langeveld 28.26.651
Snelste ronde: Frank Kerseboom 2.20.397

Stand Pearle Alfa 156 Challenge (na vijf races):
1. Marcel van Vliet 94 punten
2. Gaby Uljee 82 punten
3. Frank Kerseboom 59 punten
4. Peter Gerhards 56 punten
5. Berend Gesman 56 punten
6. Roeland Voerman 42 punten
7. Ferry Duivenvoorde 41 punten
8. Cees Langeveld 28 punten
9. Menno Schaafsma 24 punten
10. Ronald Molendijk 23 punten