VS
Indy Lights
In Amerika kent men eigenlijk maar twee serieuze opstapklasses. De Formule Atlantic en de Indy Lights, voorheen ook wel de Infiniti Proseries genaamd. Hoewel de bolides nog wel met een 3,5L V8 Nissan Q45 motor uitgerust zijn, verleent deze fabrikant al jaren geen steun meer aan het kampioenschap. Het huidige concept is al zes jaar en werd na het opgaan van Champcar in de IRL omgedoopt tot Indy Lights. Hoewel je in de Indy Lights veel ervaring op de ovals vergaart, is het een saillant detail dat er slechts weinig “Lights” rijders echt tot de Indycars doordringen. In tegenstelling tot de vele Europese varianten is het een stabiel concept.



Formule Atlantic
Voor vele Amerikaanse en Canadese rijders is de Formule Atlantic de stap naar het grote werk geweest. Destijds was dat Champcar of Formule 1. In de schaduw van de Champcars werd de klasse in 2007 omgedoopt tot “Champcaratlantic”. Na het opgaan van Champcar in de IRL werd het Atlantic-programma grotendeels in het ALMS-programma geïntegreerd. Zoals verwacht verdween de belangstelling voor deze spectaculaire klasse in de media. Ook werd de serie aan een andere eigenaar verkocht. Kampioen Markus Niemala is nu in een juridische procedure met zijn team Brooks Racing verwikkeld. Niemala zou nog recht hebben op ruim U$ 200.000 dollar als winnaar van het kampioenschap. Geld bestemd voor een Champcar zitje dat er niet meer was. Een duidelijke parallel met de Van Der Drift/Honda situatie. De Braziliaan Rafael Matos won het kampioenschap in 2007, die afzag van zijn prijs, en als eerste duidelijk maakte dat het aardig in de Amerikaanse scène rommelt. De Champcar Atlantic maakt gebruik van een Swift 016 A chassis dat is uitgerust met een 2,3L Mazda motor die ongeveer 300 pk levert. Champcar Atlantic zal zeker blijven voortbestaan, maar omdat er belangrijke financiële bronnen zijn weggevallen, zal het voorlopig niet meer dan clubniveau zijn. Het verleden heeft echter bewezen dat de voormalige Formule Atlantic uit vele dalen is geklommen.

Conclusie
Evenals in Amerika in de afgelopen jaren kent men in Europa nu ook een “Open Wheel War”. In deze tijd van laagconjunctuur zijn er te veel aanbieders van dit soort klasses. Indien dit niet op korte termijn verandert, zal dit zeker gevolgen voor de toekomst hebben. Blijft Renault straks doorgaan met het World Series pakket? Gaat Superleague overleven? Vragen die ik niet kan beantwoorden. Maar dat een Champcar-debacle zich in één van deze klasses gaat herhalen, staat zonder meer buiten kijf. Is er wel behoefte aan een hoeveelheid van zoveel formule-klasses waar de fans, de media en zelfs de ingewijden de bomen door het bos niet meer zien? In de zeventiger jaren was de Formule Atlantic (niet de Champcaratlantic of Formule Atlantic zoals wij die nu kennen) ontzettend populair in Amerika, Canada, Australië, Malesië en Nieuw-Zeeland. De jaarlijkse ontmoeting van deze kampioenschappen vond destijds één keer per jaar in Macau plaats. Er kwam nooit een mondiaal reglement omdat de FIA dit als een bedreiging voor de Formule 2 zag. Gezien de huidige economische crisis is een standaardisering van dit soort klasses gewenst. Alleen dan kan de sport overleven. Heeft Max Mosley de sleutel hiervoor in handen?