In een wonderlijke race, waar onder invloed van een plotselinge regenbui de ene na de andere pro van de baan schiet, hielden Rory Bertram en Paul Vahstal het hoofd het koelste. Na 26 ronden waren zij iedereen het snelste af en mochten zij samen voor het eerst dit seizoen op de hoogste trede van het schavot plaatsnemen.



Tekst: Marco Antheunisse, fotografie: Boudewijn Pieters

Bij de start wacht een verrassing, want de startopstelling blijkt er heel anders uit te zien dan de uitslag van de kwalificatietraining op vrijdag. Reden is dat een aantal teams bij de kwalificatie de speciale uitlaat al gemonteerd hadden. En dat is niet toegestaan, omdat vrijdag geen geluidsdag is en het lawaai van de speciale uitlaat niet onder de limiet blijft. Hoewel de uitlaat volgens de mensen die het moeten weten nauwelijks in snelheid scheelt, worden de rijders die deze uitlaat al gemonteerd hadden teruggezet op de grid.

Sebastiaan Bleekemolen, oorspronkelijk als vijfde geplaatst, staat zodoende op pole met naast zich Duncan Huisman. Tim Coronel, die dankzij teamgenoot Menno Kuus op pole gerekend had, is teruggezet naar een achtste startpositie.

Bij de start is Duncan Huisman er als een raket vandoor, hij passeert Sebastiaan Bleekemolen en gaat als eerste de Tarzanbocht in. Het hele veld komt goed door, maar dan overvalt een regenbui het circuit en komen vele coureurs in de problemen. Onder hen niet de minste die zich door de regen lieten verrassen, zo zien we cracks als Sebastiaan Bleekemolen, Duncan Huisman en Phil Bastiaans in de fout gaan.



Ook Duncan Huisman maakt dus wel eens een foutje.

Allen kunnen zij hun weg vervolgen, maar uitstapjes in de grindbak kosten met name Sebastiaan en Michael Bleekemolen veel kostbare tijd. Sebastiaan komt op een ronde achterstand door en kan een goede klassering vergeten, maar aangezien bijna geen enkele rijder zonder kleerscheuren verderkomt is het alleszins nuttig om door te rijden, zo zou ook later blijken.